bloothooi

Kustkaas (beachcheese)

2012-01-08T08:35:00.001+01:00

MacPoes

2011-11-28T22:02:00.001+01:00

'Maxima!'

2011-11-10T15:04:00.006+01:00

Kwam net voorbij fietsen. Een mevrouw naast me riep haar voornaam. Niet bepaald een voorname manier van aanspreken. 'Koninklijke Hoogheid' was beter op z'n plaats geweest. Maar ja, dat bekt niet zo lekker.

Bovenkamermeisjes

2011-05-17T22:36:00.013+02:00

Ik had kamermeisje kunnen worden. Bij wijze van spreken. Maar ik werd minibarman. Dat is meer een jongenstaak vond het uitzendbureau. Drank bijvullen en nootjes. De kamermeisjes kwam ik wel eens tegen op een van de verdiepingen. Je hebt ze in alle gedaanten. Kamermadame, kamermokkel, kamermoeke, kamermoppie. Alsof elke kamer een eigen meisje heeft. Een kamermaitresse heb ik zelf nooit leren kennen in ons hotel.

Wat doet een kamermeisje op een kamer van een gast die aan het douchen is? Tja, soms is ze badkamermeisje. Als de huiskamer, woonkamer, zitkamer en wachtkamer gedaan zijn. Ze zitten overal die meisjes. Er is genoeg forensisch bewijs voor te vinden. En als ze zich niet in welke kamer dan ook bevinden, verblijven ze in menig mannenhoofd. De bovenkamer. Of een deel van hun lichaam in elk geval. Billen, borsten dan wel benen.

Een hotelverblijf kent eigen mores. Er bestaat een bordje met boodschap om ongemakkelijke situaties te voorkomen. ‘Do not disturb’, luidt het internationale gebod. Sommige gebruikers controleren de kortste route naar de nooduitgang. Anderen zoeken kamermeisjes. Er is verder weinig aanloop in slaaphuizen. De kamermeisjes bieden gegarandeerd dagelijks bezoek op gezette tijden. Je hebt altijd aanspraak na het inchecken als gast. Hoe proper wil je het hebben? Alle smetten worden weggepoetst. De vuile was afgevoerd. In een hotel is alles aan kant. Gedane zaken worden met een creditcard afgehandeld.

Misschien bestaat er zoiets als logies met kamermeisje. En ontbijt. Alsof het deel uitmaakt van de overnachting. All inclusive in de ruimtste zin van het woord. In sommige hotels is dat nu eenmaal zo. Waar een ‘happy end’ in de huisregels staat. Elke dag komen er weer nieuwe meisjes. Voor andermans gerief. En uitwissen van de sporen in de beslapen sponde. Om de afgelopen nacht als niet terzake te beschouwen.

Ceremoniële kolder

2011-04-24T11:40:00.007+02:00

Vanaf woensdag 27 april - heel vroeg in de morgen - tot en met woensdag 4 mei 2011 ontloop ik de ceremoniële kolder hier te lande en ga tijdelijk 'uitburgeren'. En verblijf in ballingschap te Bodrum, Turkije. Daar zal ik 'embedded' opgaan in het massa-toerisme en bij terugkomst heel niche verslag doen als undercover chroniqueur op Bloothooi. Op bevrijdingsdag zal ik weer ingevlogen worden naar het thuisland. Achterblijvers wens ik veel nationaal feestgevoel toe en natuurlijk een noodzakelijk portie Nederlanderschap.

Utrecht by night

2011-01-27T09:49:00.007+01:00

Elk etmaal wordt de stad geboren
niet overdag maar in de nacht
is een volgende schets bedacht
om iedereen te bekoren

Steden bouwen blijft mensenwerk
dienaren die dromen tekenen
plannen in detail berekenen
bundelen kracht tot sterk merk

bij ontwikkelen hoort slopen
men kwijt zich van kerntaak
de visionair is afgedropen

die gaat vol vuur voor erezaak
z’n eigen Trajectum Lumen lopen
lichtend toonbeeld van goede smaak

Dit SOnnet, een tweede in een reeks SOnnetten over stedelijke ontwikkeling op intranet van StadsOntwikkeling (SO) gemeente Utrecht, werd geschreven in het kader van Gedichtendag 2011 met als thema Nacht. De eerste met de titel Dingstad verscheen in 2008.

Hieronder meer informatie over de bedoeling van gedichtendag en het thema.

Hét poëziefeest
Gedichtendag is ieder jaar hét poëziefeest van Nederland en Vlaanderen. Op 27 januari 2011, de laatste donderdag van januari, staat de poëzie een dag lang in het zonnetje. Liefhebbers verspreid over Nederland en Vlaanderen organiseren op die dag een grote diversiteit aan eigen poëzieactiviteiten op scholen, in bibliotheken en winkels, culturele instellingen, op het werk of gewoon op straat. Kranten, radio, televisie en het internet klinken die dag een stuk poëtischer.

Nacht
Het thema van Gedichtendag 2011 is Nacht. De eeuwenoude fascinatie voor de nacht maakt het tot een van de meest bezongen onderwerpen. Gedichtendag 2011 wordt met dit thema ook een beetje Gedichtennacht. Remco Campert schrijft de Gedichtendagbundel 2011.

Stuitborst - het begin

2010-12-26T23:00:00.004+01:00

Wel nu. Mijne Heren en eventuele dames natuurlijk ook, de stichting Stuitborst is aanstonds aanstaande waarmee ik maar wil zeggen dat de zaken voorspoedig lijken te gaan.

De stichting Stuitborst dus, stelt zich ten doel om stotende kwesties onder de aandacht te brengen. Inderdaad, voorvallen, gedrag en standpunten die ons tegen onze borsten stuiten. Ten einde die afkeer inzichtelijk te maken. Ons aller afkeer, dat wil zeggen, namens de bestuurders sprekende dan. Wij zijn daarom verguld dat we via weblog Bloothooi zo nu en dan onze afkeer kenbaar mogen maken.

Om een voorbeeld te geven van de gemeenschappelijke afkeer volgt hier een van de eerste beginselen.
Wij bannen voor 2011 en daarna de woorden 'links' en 'rechts' uit, omdat deze binnen het politieke debat onnodig een tegenstelling teweegbrengen. Stichting Stuitborst i.o. voert uitsluitend debat op basis van inhoud en argumenten. En niet vanwege de vermeende tweedeling die domme lieden zich louter uit gemakzucht graag voorstellen en daarmee elke vorm van nuance vermijden. Zulks is bepaald geen hobby van ons.
Wij pikken het niet langer, en laten ons niet langer links en rechts tegen onze borsten stuiten.

Namens het bestuur van de stichting Stuitborst i.o., en enkele belangenloze begunstigers, wens ik u een aangename laatste week van het huidige jaar.

Toe-nou-toch-tegenspraak

2010-12-25T07:51:00.003+01:00

Wat een vakvrouw vermag. Dertig jaar vorstin. En evenzovele kersttoespraken. Is die van 2010 de laatste? In elk geval de eerste met een vooruitwijzing naar de inhoud. De Rijksvoorlichtingsdienst laat in een officieel bericht op kerstavond weten dat ‘de traditionele kersttoespraak van de Koninigin’ dit jaar gaat over bemoediging en burgermoed. Wel opvallend die openheid vooraf. Alsof Oranje-leaks met deze annonce is voorkomen. Had Frits Wester de hand weten te leggen op de tekst?

Wapengekletter

De Tweede Wereldoorlog krijgt een eervolle vermelding, zo informeert de RVD geruststellend. “Uit de Tweede Oorlog kennen we we indrukwekkende voorbeelden van persoonlijke moed.” Pardoes zie ik Prins Bernard zaliger voor me, aan de roze champagne met wijlen mevrouw Mulder-Gemmeke. Maar dit slechts terzijde. De Koningin trekt dus uitgerekend op eerste kerstdag jarenlang wapengekletter er met de haren bij, en plaatst dit als het ware naast de kribbe waarin het kindeke Jezus ligt. Alsof je de kersstal bombardeert met een Dikke Bertha. Andere kraamvisite nam goud, wierook en mirre mee.

Gulden

Toch is ons staatshoofd hoopvol: “Maar opnieuw zijn er mensen die – ver weg en soms dichtbij – in actie komen waar onrecht heerst.” Misschien geeft ze hiermee kapitein Marco Kroon een steuntje in de rug. Hare Majesteit haalt verder de zogenoemde gulden regel aan: “Behandel anderen zoals u wilt dat anderen u behandelen.” Een waarheid als een koe maar uit de mond van iemand die sinds haar geboorte een wel zeer bijzondere voorkeursbehandeling krijgt, klinkt dit onwaarschijnlijk. Zij wenst onder geen beding behandeld te worden als anderen. Majesteit hoeft geen pinstoringen en verkeersellende te doorstaan. Of de haast en hufterigheid in een willekeurig Albert Heijn-filiaal. Bovendien is de door haar geprezen gulden regel met de invoering van de euro ge-outsorced of wegbezuinigd. Gevolgd door indrukwekkende voorbeelden van zelfverrijking en persoonsverheerlijking.

Ontvrienden

Het kan H.M de Koningin niet ontgaan dat in tijden van vrede en vrije markt de macht van het getal telt. En niet de krijgsmacht. Het lijkt zo in tegenspraak. Oorlog staat lijnrecht tegenover lieve vrede die we met kerst schijnen te vieren. Naast de topomzet dan.

Zij is toch de moeder van een zoon die in een uniform trouwde? Alsof een militaire rang de verbondenheid tussen man en vrouw extra glans geeft. Je laat verdorie met vertoon het leger een Godshuis binnen. De Kroonprins gaf zijn ja-woord met een sabel. Is het soms een waarschuwing? Wil de Koningin er op wijzen dat vrede broos is en bedreigd wordt? Ze blijft strijdvaardig. Vorig jaar met kerst verklaarde ze social media de oorlog. Alsof deze menselijk contact zouden vervangen… Het Facebook van Beatrix lijkt voorgoed gesloten. Onderdanen hoef je nimmer te ontvrienden.

Spaar deze vrouw doorgedraaide Damschreeuwers en wanhopige waxinelicht-werpers. Voeg haar boodschappen in een wordcloud toe aan de biografie op koninklijkhuis.nl. Dan ben ik benieuwd welke plaats het woord vrede inneemt. Nu ga ik een waxinelichtje aansteken.

Ik wens u allen een gezegend kerstfeest toe.

Melkertboom

2010-11-01T00:28:00.003+01:00

Hopelijk schoffelt het nieuwe kabinet de werkgelegenheid niet onderuit.

Spijbeloptant

2010-10-26T01:00:00.001+02:00

Onderaan deze trap woonde ik wel eens een zitting van de politierechter bij. Als publiek. Tijdens het spijbelen van school. Met klasgenoot Erik. Zeer educatief, durf ik achteraf te beweren. Menig uurtje er zomaar tussenuit. Schuldig genieten van andermans straf.

Kloosterkruiden

2010-10-25T00:55:00.002+02:00

De kruidentuin door de ramen vanuit de kloostergang.

Manteldans

2010-10-24T00:33:00.000+02:00

De zon nodigt blaadjes buiten, binnen uit om een vreugdedansje te maken boven de schoorsteenmantel.

Weggeweest

2010-10-23T23:48:00.002+02:00

De weg er naar toe is net zo belangrijk als de plaats van bestemming. Daarom ga ik er zo graag heen. En stop even onderweg. Omdat het er elke keer weer anders uitziet. Aangeraakt door seizoenen, bewerkt met elementen.

Zoemhoutje-touwtje

2010-10-22T22:51:00.006+02:00

Een monty-coat zou hem niet misstaan. Phons Baks, mondharpdeskundige en nog veel meer. Zie zijn biografie op http://www.antropodium.nl/. Op de foto signeert Phons zijn nieuwste boek Zoemhout. De meeste complete studie tot nu toe over zwierhout, zoemhout, snorhout, loeihout, draaihout, wervelhout, snorrebot, bromhout, zoemstok, bromstok, gonsstok, wervelstok of zoemwiel. Vermoedelijk het oudste muziekinstrument ter wereld.

Snoepverstand

2010-10-21T22:18:00.007+02:00

Om in te bijten. Misschien de honger maar ook de vorm spreekt tot mijn verbeelding. Het woord appetijtelijk is zeer van toepassing.

Papierverbruik

2010-10-20T21:58:00.004+02:00

Dit personage verschalkt menig dode boom. Zijn zucht naar proppen, oude kranten, kassabonnen, noem maar op, mag enige naam hebben. Hoewel zijn streven naar een papierarm sprookjesbos als loffelijk is te omschrijven, de kwalificaties 2.0 of 'paperless' vallen de heer in kwestie nimmer ten deel.

Midden

2010-10-19T22:09:00.002+02:00

Ooit sprak ik een top-ambtenaar die beweerde dat je de ontwikkeling van een stad kunt afmeten aan de hijskranen die je aan de horizon telt. Hier zie ik er maar één. Die staat wel midden in het centrum aan de rand van een hele diepe bouwput.

Alstu

2010-10-18T22:55:00.002+02:00

Het mooiste televisie-moment sinds tijden. Zoiets zie je helaas niet terug bij de TV draait door of zapservice. Er kan mij niet lang genoeg geduld gevraagd worden. Geachte publieke omroepbaas, wilt u het vaak herhalen alstublieft?

Gelijk

2010-10-17T09:03:00.003+02:00

Hans Hermans heeft helemaal gelijk. Zie zijn reactie onder de vorige bijdrage. Er is sprake van een leugen. Liegen is niet netjes, zo hebben we geleerd. Maar soms hoef je niet de hele waarheid te vertellen.

De waarheid is dat Hugo heel betamelijk slechts zijn halve hart logde. De ondertitel van Bloothooi is goedbeschouwd al een leugen. Zie het als zelfbescherming. Je weet immers nooit wat er achter blijft in de blogosfeer. Gelukkig kan ik met 1 druk op de knop deze blog verwijderen, inclusief alle berichten en reacties. Wat rest zijn dan plukjes Bloothooi die hier en daar rondzwerven op het wereldwijde web.

In de virtuele wereld is veel gelogen. Eigenlijk zie jij nu alleen 1-tjes en 0-etjes.
Later deze week een gastbijdrage van trouwe bezoeker en ere-burger van de bescheiden community die Bloothooi ooit was: Hans Hermans

Discman

2010-09-19T22:26:00.001+02:00

Welke innovaties deden hun intrede tijdens mijn bestaan?

afstandbediening televisie en audio
teletekst
kleurentelevisie
zakcalculator
cassetterecorder
videorecorder
kopieermachine
walkman
CD
discman
mobiele telefoon
DVD
internet
e-mail
homecomputer met floppydisk en later diskette
tekstverwerker
wordperfect
MS Dos
laptop
digitale fotografie
MP3
iPod

Kanaal 14

2010-09-18T22:11:00.000+02:00

Wat Hyves en Facebook zijn anno nu was tokkelen op een bakkie rond 1980. Een sociaal en interactief netwerk. Ter bevestiging van contact verzond je QSL-kaarten. Een blauwe maandag tokkelde ik mee. Op het bakkie van de buurman. Mijn stationsnaam was Black Hole.

“Breakie, breakie. Is er iemand staandebij? Kom er eens in op kanaaltje 14.”

Doorgang

2010-09-17T13:37:00.007+02:00

Als buitenstaander ben je geneigd allerlei onaardigs te denken over het in de pers breed uitgemeten tunnelgeklungel. Is de vertraging te wijten aan steeds strengere veiligheidseisen? Ligt het aan de vermeende bestuurlijke drukte? Voorlopig is er geen drukte in de tunnel want valt er niets te besturen.

Bunnikhlehem

2010-09-16T06:00:00.005+02:00

Er schijnen nu al herders te zijn die boven Bethlehem een grote ster zien fonkelen. Enkelen beweren dat het een pepernoot is.

Blowin'

2010-09-15T21:39:00.004+02:00

De herfst is aangebroken. De eigenaar van deze electronica-zaak echter, rekent op een hittegolf. Het pand puilt uit van ventilatoren. Staande varianten, tafelmodellen. Waarom de eigenaar 'grof' inkocht is mij een raadsel.
'The answer, my friend, is blowin' in the wind'.

Halve werk

2010-09-14T10:22:00.003+02:00

Met twee linkerhanden voel ik me tijdens gereedschapsdag nooit zo op m'n gemak. Handwerksmannen en ander werktuig kunnen zich deze dag te goed doen aan hun bekwaamheid.
In mijn gereedschapskist tref je uitsluitend een vulpen aan. En papier. Geen zaag, beitel of boor. Achter een freesbank voel ik me doodongelukkig. Al met al een hele klus om gereedschapsdag ongeschonden door te komen. Als je onhanden hebt tenminste, zoals ik.

Overgave

2010-09-13T10:05:00.002+02:00

Zo vol overgave genieten in de middagzon verdient navolging door de Homo erectus en zijn opvolgers. Begraaf de vuistbijl en verlustig je aan Helios!

rust·dag

2010-09-12T10:03:00.000+02:00

de; m -en dag waarop niet gewerkt wordt.

Inzicht

2010-09-11T09:59:00.000+02:00

In het weekeinde mis ik dit uitzicht niet.

Voor de dorst

2010-09-10T01:50:00.004+02:00

Fruitvervoer.

Kopje

2010-09-09T01:32:00.000+02:00

Nu en dan verlang je terug naar plaatsen waar je was. Om een kopje thee te drinken in de schaduw.

Donderslag

2010-09-08T22:42:00.008+02:00

Bij gelegenheid draai ik geluidsdragers. Heel af en toe. Op feestjes en partijen. Om het hip te zeggen zou ik me DJ noemen. Maar het mag geen naam hebben. Mijn gedraai. Ooit bedacht ik de naam Dans en Grietje. Dat leek me wel een aardige voor een DJ. En volgens Google was deze nog niet eerder gebruikt. Toen. Naar nu blijkt is de naam Dans en Grietje in beslag genomen door een esoterische damesdansgroep. Momenteel twijfel ik tussen Dansworst en Donderslag.

Soms is het beter om geen naam te hebben. Wanneer men mij ziet klooien met mini-jack en tulpkabels kan ik het beste anoniem blijven.

In pacht

2010-09-07T21:51:00.006+02:00

De enige waarheid is dat de papieren krant gaat verdwijnen.

Façade

2010-09-06T06:15:00.003+02:00

Architectuur verheelt veel. Of het nu om een kantoor gaat, een verpleegtehuis, school dan wel cultureel centrum. Achter de gevel kan van alles schuil gaan.

Open en Bloothooi

2010-09-05T15:18:00.002+02:00

Een betekenisvolle bijdrage leveren aan de blogosphere is geen gemakkelijke opgave. Goed, Bloothooi biedt nu en dan opinie, debat en polemiek. Duidelijke politieke keuzes ontbreken echter. De nuance regeert. Dat is op internet geen verdienste. "Het web is veel gepolariseerder dan de traditionele pers", aldus Joshua Livestro, eigenaar van weblog Dagelijkse Standaard in het jubileumnummer van Vrij Nederland. "Het is emotioneler, omdat het interactief is. Daarin moet je meegaan. Een enerzijdse/anderzijds-blog is geen lang leven beschoren", vervolgt de beroepsblogger. De kop boven het stuk luidt: 'Provoceren als noodzaak'.

Als Bloothooi al iets is, dan in elk geval geen Dagelijkse Standaard. Eerder Vrij Nederland maar Bloothooi is bovenal een enderzijds/anderzijds-blog. Soms lijkt Bloothooi wél dagelijkse standaard. Bijvoorbeeld in het geval wanneer een trouwe lezer reageert als verversing achterwege blijft.

Naboutsing

2010-09-04T14:39:00.000+02:00

De meeuw heeft er schijt aan en bout zonder schroom op het bronzen hoofd van 'den redder van 't vervallen vaderlandt'.

Veel

2010-09-03T14:16:00.001+02:00

Minderen is wel toegestaan.

Bloothooikoorts

2010-09-02T21:47:00.002+02:00

Vermoedelijk leed ik in mei en juni aan aan Pollinosis. Of allergische rhinitis. Wie zal het zeggen. Het gevolg is evenwel dat de adem stokte. En dat zou te maken kunnen hebben met het stuifmeel van Kropaar, Veldbeemdgras, Raamgras, Beemdgras, Engels raaigras, Zwenkgras, Struisgras, Thimotheegras en Doddengras. Dit verzin ik niet zelf. Voor mij is gras gewoon groen. En aan de andere kant van heuvel vaak nog groener.

Constructie

2010-09-01T22:00:00.003+02:00

Daarom ben ik een alfa.

On

2010-08-31T22:04:00.004+02:00

Aangelijnd. Tenzij er geen verbinding is of de stroom uitvalt.

De dupe

2010-08-30T20:44:00.003+02:00

Of het nu om een bolknak gaat, een cigarillo, havanna dan wel manilla. Noem het strootje, stinkstok of gewoon rookartikel. We zijn allemaal wel eens de sigaar.
Of de klos.

Teken aan de wand

2010-08-29T20:46:00.002+02:00

Het is maar dat je het weet.

Dinosaurus in Lage Vuursche (proloog)

2010-08-28T23:59:00.001+02:00

Als ik ooit kies voor een cosmetische correctie dan laat ik het gat in mijn hand dichten. Deze eerste zin leek mij wel passend voor een verhaal dat er aan zit te komen. Dat onderweg is. En enig oponthoud kent. Een verhaal dat gaandeweg ontstaat en waarvan maar de vraag is of de zijlijn ooit uit komt op de pointe. Een verhaal dat handelt over levens die eindigen. Levens van prominenten, sporthelden, sterren en eenvoudige stervelingen. Eindige levens die veelbelovend beginnen. Ergens. Om uiteindelijk te worden bijgezet in vergetelheid. Verder borrelde de vraag op of onderwereldfiguren wel echte vriendschap kennen. Of worden ze slechts omringd door goedbetaalde maffiamaatjes die om de hand langen van hun broodheer en diep in hun hart nauwelijks malen om zijn welzijn?
Deze zinnen vielen mij in. In het restaurant waar ik een steak tartaar at en menig glas Nieuw Zeelandse Sauvignon Blanc dronk. Het restaurant met een supersonische handendroger in de heren w.c. waarvan het geluid doet denken aan een opstijgende JSF .

Goed. Het verhaal is nog lang niet begonnen. De proloog komt net op gang. De crux van het verhaal moge helder zijn. Proef het heden. Leef op krediet om vandaag te genieten en morgen pas de rekening te voldoen. De echte crisis wordt veroorzaakt door zuinige bangerikken die denken dat hun bestaan pas tijdens hun oude dag begint. Mijn jonge jaren wil ik slijten in schuld en boete. Ook al ben ik al lang niet jong meer. Ik weiger om spijt de hoge rente te laten zijn van achterstallig existeren.

Boegeroep

2010-08-27T12:51:00.004+02:00

Hopelijk heb ik nog een lange weg te gaan. Nog heel wat voor de boeg, als het ware. Bij sommige te zetten stappen zal men mij vast en zeker gaan uitjouwen. Het boegeroep zal ik zeewaardig trotseren.

Haute-volée

2010-08-26T00:03:00.007+02:00

Al vierenveertig jaar probeer ik mezelf naar boven te trekken. Op tal van manieren. Het hijsen heeft me weinig gebracht.

010

2010-08-25T06:15:00.006+02:00

Mijn ideale verblijf in Rotterdam: 's morgens vroeg in de voetgangerstunnel onder het Centraal Station Jules Deelder tegen het lijf lopen en hem begroeten alsof hij een oude bekende is. Me vervolgens vermaken om zijn verbaasde tronie. Met de watertaxi van de Noordoever naar de Zuidoever. Inchecken en lunchen in Hotel New York. Blijven hangen op het terras. Gedicht schrijven met als werktitel: gevangen door staal. Eten in bierhandel De Pijp. Een concert van Prince of The Rolling Stones in De Kuip. Of een theatervoorstelling in het oude Luxor. Genieten van het nachtelijk uitzicht vanuit kamer 205.
Bij het ontbijt opsommen wat ik de volgende keer in Rotterdam ga bezoeken: Internationaal filmfestival, North Sea Jazz, museumpark, Spido-rondvaart, Parkheuvel, Hilligersberg en Kralingse Plas.
Rotterdam te veel te leuk voor één dag.

Containerbegrip

2010-08-24T06:15:00.005+02:00

Het gaat mijn begrip te boven. De massale verplaatsing spullen en spulletjes. Witgoed, micro-electronica, luxe waar en broodnodige hebbedingen. We kunnen niet meer zonder. Wat zit er in? Waar komt het vandaan? Waar gaat het heen? Is het bederfelijke waar? Legaal of illegaal? Een duizelingwekkend aantal containers, vol en leeg, wachten in havens op transport. Via boot, trein en vrachtwagen. Eentje meer of minder maakt bijkans niet meer uit. Soms verdwijnt een container om nooit meer boven water te komen.

Stapelbaar

2010-08-23T06:30:00.004+02:00

Geen baar kwam hen te hoog. Na vele zeemijlen over menige wereldzee eindelijk op de plaats van bestemming.

Eenzame hoogte

2010-08-22T04:15:00.008+02:00

De naamgever van de tuibrug schreef ooit: magna civitas magna solitudo. Vrij vertaald: grote stad, grote eenzaamheid. Inmiddels herbergt 'zijn' stad 600.000 inwoners en is hij verworden tot uithangbord om meer mensen naar de stad te trekken. En meer eenzaamheid in de hand te werken.

Sport

2010-08-21T07:40:00.001+02:00

Dit lijkt de kern van het spel. Een voet die schopt. Hoewel met elk deel van het lichaam gespeeld mag worden. Met uitzondering van handen en armen. Ofschoon de doelverdediger vrijstelling heeft van deze regel. De bal, die overigens buiten beeld blijft, moet in het doel van de tegenstander terecht komen.

Zonvloed

2010-08-20T06:30:00.003+02:00

'Daarna zeide de HEERE tot Noach: Ga gij, en uw ganse huis in de ark; want u heb Ik gezien rechtvaardig voor Mijn aangezicht in dit geslacht.'

Mispunt

2010-08-19T06:00:00.007+02:00

Deze kom ik vrijwel overal en altijd tegen. In minder herkenbare vorm weliswaar maar het vereist nauwelijks kennis van de holtedieren om een exemplaar in het wild te determineren.

Watermanagement

2010-08-18T06:30:00.002+02:00

Zal elk element enige leiding vragen? Over het bestieren van aarde, besturen van vuur en leiden van lucht hoor ik de mens met geen woord reppen. Alsof alles maakbaar is denkt men het wel te fiksen. De ruimtelijke ordening, vrijwillige brandweer en luchtverkeersleiders ten spijt. De elementen houden ons in de greep en niet andersom.

Paalhoofd

2010-08-17T06:53:00.003+02:00

Linea recta richting zee. Of - het is maar je hoe het bekijkt - de kant van de duinen uit. Om te breken, te rusten, te beschermen. Spel van lijnen. Dat kunstenaars inspireerde. Mondriaan incluis. En mij ook. Maar ik ben geen kunstenaar.

Meerman

2010-08-16T07:15:00.000+02:00

Wij schrijven maritieme geschiedenis. Met ons hele wezen staan we aan het begin van een verandering. Of zitten we er middenin? Wie weet kom onze zwemvliezen tussen tenen en vingers terug.

Opbouwend

2010-08-15T09:14:00.003+02:00

Samen iets opbouwen. Zij en hij. Om vast te houden. Want alles vervliegt. Soms heeft zij gelijk, dan hij. Een enkele keer hebben ze allebei de waarheid in pacht. Dan is het haar woord tegen het zijne. Of andersom. Het waait wel weer over. Zolang ze de tent maar niet afbreken.

Balverstand

2010-08-14T14:33:00.008+02:00

Spelers van Jong Ajax voorafgaand aan de vriendschappelijke
wedstrijd tegen V.V. Oostkapelle op vrijdag 23 juli.

Het wereldkampioenschap voetbal in de lage landen. Gaat het over sport? Of over economie? Ik zie uitsluitend heren in hun overhemd staan. Onder grijze jasjes, boven dito broeken. Nergens een bloot been of scheenbeschermer te bekennen. Wel veel dassen. En ginnegappend poserende pakmannen die met grijpgrage gebaren door middel van een 1 + 1 = 2 sommetje miljarden voordeel voorrekenen.
Bobo's spelen elkaar de bal toe. Zo'n WK 'moet je willen', apen ze elkaar na. 'Je moet blij zijn als je dit mag organiseren'. Telkens de nadruk op 'moet'. Tegenstanders worden afgeserveerd als 'zure calvinsten'. Voor mij zijn al die pakmannen met euro-tekens in ogen één voor één colporteurs. Nee, sterker nog: Jehova-getuigen met een bidboek onder de arm. Ze zetten een voet tussen mijn deur als ik deze wil sluiten. "Ja maar, neem de infrastructuur in 2018 of 2022! Die wordt vanwege het WK helemaal voor u in orde gemaakt."
Terwijl de bobo's hun heilige WK-geloof prediken lees ik het bericht dat de speciaal voor het WK gebouwde stadions in Zuid-Afrika ongebruikt blijven. 'Volgens de voetbalbond is het niet mogelijk om de stadions vol te krijgen, omdat ze te groot zijn. Daardoor kan er te weinig geld worden verdiend aan een wedstrijd.' Dit gaat mijn pet te boven. Maar waarschijnlijk snap ik niets van sport en heb ik al helemaal geen bal verstand van economie.

Relatie

2010-08-13T00:06:00.005+02:00

Een nieuwe verkeerssituatie. Om preciezer te zijn: een nieuwe parkeersituatie. Een speciale verkeersaanduiding voor... Ja, voor wat eigenlijk? Een gereserveerde parkeerplaats voor voertuigen met ouder en kind in de auto? Die ouder lijkt me logisch want een volwassene van minimaal 18 moet de auto besturen. En stel dat er twee ouders met twee of meer kinderen in auto daar willen parkeren. Mag dat? En hoe zit dat dan met andere parkeerders? Ouden van dagen bijvoorbeeld. Echtparen zonder kinderen, vrijgezellen, studentes, noem maar op. Deze verkeersaanduiding is vast voer voor juristen en lijkt gestoeld op rechtsongelijkheid. Gevolg van verregaande regelzucht om zelfs parkeerplaatsen te voorzien van allerlei uitzonderingen en bepalingen.
Of zit ik er helemaal naast en mogen ouders en kind wandelen over die parkeerplaats? Of wachten ouder en kind daar op een lift? Is het soms een ontmoetingsplaats voor kinderlokkers? Wat voor relatie hebben die volwassene en het kind?
Of voel ik me aangesproken door het onderbord? Hoewel ik een dagje ouder word, ben ik nog steeds kind.

Update 11.37 u. wegens storende spelfout.

Westgat

2010-08-11T21:33:00.008+02:00

Soms moet ik alle zeilen bijzetten. Voor een kort stukje over een boot. En dan laat ik de meeuw gemakshalve buiten beschouwing. Om over de palen maar te zwijgen. Rest nog de branding, het kalme water van het Westgat. En het zand op het strand dat lijkt te verkleuren onder invloed van droog en nat. De zon heeft het er maar druk mee. Haar licht te laten schijnen over aardse taferelen.

Blootnoot

2010-08-11T17:08:00.004+02:00

Mijn jeugd leek tamelijk onbezorgd. Goed, er klonk ter oefening wel eens een sirene van de Bescherming Bevolking (BB) en in de buurt was een Amerikaans squadron gelegerd om ons tegen de gevaarlijke Russen te beschermen. Maar in de jaren tachtig, mede door de liberale wind die Margaret Thatcher en Ronald Reagan lieten waaien, ging iedereen tot het uiterste. Fundamentalistische kapitalisten grepen de macht. Zachtjes aan leek geld te winnen van het gezond verstand. Toch vergeet ik telkens waar het sindsdien werkelijk om draait: 'It's the economy, stupid.'

Bij hoog en bij laag

2010-08-10T06:52:00.000+02:00

Om 13.40 uur is het hoogwater. Om 20.05 uur laagwater. Terwijl ik de werkdag slijt op kantoor achter een bureau en desktop-PC viert een ander een stranddag. Het lijkt de omgekeerde wereld. Maar dat dachten anderen misschien toen zij de broodheer dienden en ik deze foto nam. Een vakantie is eigenlijk te kort. Net als het leven trouwens. Maar als het eenmaal voorbij is hoef je niet meer te sjouwen. Dat is best cool.

Vriendschap

2010-08-09T06:30:00.001+02:00

Iedereen die mosselen lekker vindt is in feite een mosselvriend. Een bezoek aan de jaarlijkse Vriendendag van Vrienden van de mossel mag je dan niet missen. Daar wordt de vriendschap intens gevierd. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat de vriendschap van één kant lijkt te komen. De weekdieren zelf merken doorgaans weinig van mijn kameraadschap. Tegen de tijd dat ik onze verbondenheid met de mond wil belijden, en met m'n maag, zijn mijn vriendjes al gekookt. Ik geniet met volle teugen. En hoop dat zij dat ook deden. Twee jaar lang, toen ze in de Oosterschelde volgroeiden van zaad tot lekker hapje. Ik laaf me aan onze vriendschap. Hun einde smaakt mij goed. Ik heb ze als liefhebber werkelijk lief.

Boothooi

2010-08-08T00:18:00.009+02:00

A/b van Zwaluw (YE 69).
Soms komt de herinnering van mijn luchtdoop naar boven. Het was in een Cessna. Samen met Willem. We stegen op vanaf vliegveld Midden Zeeland. Maar wanneer koos ik voor het eerst het ruime sop? Waarschijnlijk was het de oversteek met een veerboot Vlissingen-Breskens en weer terug. Diverse zeereizen volgden. Van Hoek van Holland naar Dover v.v., van Vlissingen naar Harwich v.v., van Nyborg naar Korsør v.v.. Van veel zeereizen was ik nog ongewis. Ik noem de oversteek van Aimere naar Waingapu. Aan boord van de Clipper Stad Amsterdam ging ik een rechte streep buitengaats en keerde dezelfde dag weer terug. Natuurlijk kan ik doorgaan maar het varen over de Westerschelde, Grote Belt, Noordzee en de straat van Sumba heeft me allesbehalve nautisch blasé gemaakt. Zo voer ik mee op de mosselkotter Zwaluw (YE 69) over de Oosterschelde. Het smaakt naar meer.

Op1gepakt

2010-08-07T00:01:00.004+02:00

Parkeergemak en de alom heersende aversie de benenwagen te gebruiken maken het strand overvol bij de overgang. Even verderop is er volop ruimte en hoef je niet hutje mutje te zitten.

Strandlopers (slot)

2010-08-06T10:58:00.004+02:00

Beter mee verlegen, dan om verlegen. Dat heb ik wel eens iemand horen zeggen. Dus zeult een mens van alles mee. Een rugzak en boodschappentas. Zonnebrand, mondvoorraad, badlaken, leesvoer, een boek misschien en de nagelvijl.

Strandlopers (4)

2010-08-05T00:20:00.004+02:00

Je matje mee. Een eigen vloerbedekking op de ondergrond van zand. Gevlochten riet als tijdelijke thuisbasis. Om op te zitten dan wel te liggen. En om jezelf op het matje te roepen.

Strandlopers (3)

2010-08-04T06:46:00.003+02:00

'De bonte strandloper (Calidris alpina) is een vogel uit de familie van snipachtigen (Scolopacidae)'.

Strandlopers (2)

2010-08-03T06:35:00.004+02:00

Zonaanbidders, zwemmers, nudisten, kuilengravers. Het strand wordt bevolkt door vogels van diverse pluimage. Op de loopplank is het een druk verkeer. De één slentert, de ander met kordate tred. Een volgende gaat voorbij in vliegende vaart.

Strandlopers

2010-08-02T06:30:00.007+02:00

Ze komen en gaan. De hele dag door. Een zomer lang. De strandlopers. Ze sjouwen hun hebben en houwen mee. Voor verpozing aan zee. Soms alleen, dan weer met z'n tweeen. Hele families trekken voorbij. Een schier eindeloze stoet badgasten, een parade van recreanten. Vakantiegangers, dagjesmensen.
Zelf ben ik vrijwel mijn hele leven één van hen. Ook ik kom en ga. Vandaar dat ik de vrijheid neem enkele van mijn mede-strandlopers te vangen. Voor dat ene moment dat ze mij passeren.

Linkse werelderfgoedkerk

2010-08-01T11:08:00.005+02:00

Het grote nieuws van de (zon-)dag: 'De Amsterdamse grachtengordel is door de VN-organisatie Unesco benoemd tot werelderfgoed'. Op het eerste gezicht een niets aan de hand nieuwsbericht. Zolang het echter de stenen betreft en de openbare ruimte zal vriend en vijand verheugd zijn. Als het gaat om de linkse elite die domicilie kiest in diezelfde Amsterdamse grachtengordel zal de heer Wilders meedogenloos zijn. De beslissing van Unesco mag ab-so-luut niet uitgelegd worden als erkenning voor de linkse kerk. Waarvan er zich vele bevinden tussen de Brouwersgracht en de Hermitage. Volgens de Unesco is dit gebied van uitzonderlijke culturele waarde. Tal van linkse hobby's zijn er gehuisvest. De Unesco is overigens een onderdeel van de VN dus ook links. En geldverslindend. Ongetwijfeld een gruwel voor de vrijheidslievende gedoogpoliticus. Net zoals dat de kurken van royaal gesubsidieerde champagne ploppen in diezelfde Amsterdamse grachtengordel.

Wilders ziet trouwens liever Nederlands erfgoed. Buiten de VS en Israel heeft hij het niet zo op met de boze buitenwereld. Heerlen of Kerkrade als nationaal erfgoed. Almere voor mijn part. Die plaatsen waar de mensen in zijn land hun onvrede vieren.
Laat de Unesco of een ander links eliteclubje de PVV en de 1.454.493 PVV-stemmers tot erfgoed bestempelen. Ze mogen van mij in een aangeharkt openluchtmuseum hun heil zoeken. Ieder zijn eigen uitzonderlijke culturele waarden, niet waar?

Doorstart

2010-07-31T19:10:00.004+02:00

Dienstmededeling: vanaf zondag 1 augustus vervolgt Bloothooi dagelijkse verversing van blogbijdragen.

Al enige tijd staat De Week van Bloothooi op stapel. De bedoeling is om enkele vaste bezoekers van Bloothooi de gelegenheid te geven zelf hun hart te loggen. Tevens wil ik enkele 'beroemde' scribenten strikken om een gastbijdrage te leveren. Dit zou dan de grande finale vormen van Bloothooi. Een weblog die al sinds 1 juni 2008 op belangstelling kan rekenen van enkele vaste volgers of soms een verdwaalde vreemdeling.
De grande finale is nu gepland op vrijdag 31 december 2010. De Week van Bloothooi begint op vrijdag 24 december. De komende vijf maanden is het Bloothooi-business as usual.

Wees welkom.

Recht-toe-recht-aan

2010-05-29T21:34:00.000+02:00

In de laagst scorende provincie (1,7%), als het gaat om mooi cultuurlandschap volgens de vier criteria van de Vereniging Nederlands Cultuurlandschap, vind ik mijn eindeloze weg.
'Hier honderd. Inhalen mag.' Lees ik op de borden. De twee rijbanen zijn gescheiden door een groene strook. 'Houd afstand' staat verderop. Ik passeer de Palingweg en Haringweg. In koeienletters kondigen ze zich aan, zodat je ze niet kunt missen. Niemand slaat af. Iedereen rijdt recht door in Oostelijk Flevoland.

Strandmens

2010-05-28T08:57:00.002+02:00

Zo ik iets ben, ben ik een strandmens. Een badgast in hart en nieren. Dat denk ik wel eens. Op de grens van droog en nat, van land en water. Daar voel ik me vrij. In m'n element en in m'n sas. Kilometers legde ik af over de planken. Blootvoets. Zand en hout als ondergrond. Of net drooggevallen strand bij de waterlijn.
Tegenwoordig treden kinderen in mijn voetsporen. Misschien wel strandmensen in de dop.

Ondertussen

2010-05-27T08:42:00.001+02:00

Ondertussen ben ik nog steeds onderweg. Van huis naar werk en weer terug. Het lijkt zo eenvoudig. Mijn bewegingsapparaat doet al het werk. Als vanzelf. Het behoeft kennelijk enige smering want onlangs deed mijn linkerknie 'knak'. Bij het optrekken, nadat het verkeerslicht op groen sprong. Eenmaal weer op gang, leek het weer in orde. Tot dat ik afstapte...

Exclusief

2010-05-26T22:54:00.002+02:00

Zo zie ik asfalt graag. Een dikke laag, vers gelegd, exclusief voor fietsers.

Opsporing verzocht

2010-05-25T14:37:00.001+02:00

Een werkwaardige diefstal op klaarlichte dag. Op een onbewaakt ogenblik verwijderde iemand de veters uit mijn gymschoenen. Deze lagen achter de auto, op eigen terrein. Ondertussen was ik aan het afwassen en stofzuigen. Zestig meter verderop. De auto en de schoenen waren enige tijd uit zicht.
Wie verschaft zich toegang tot het perceel? Wie neemt de moeite om veters te verwijderen? Uit twee schoenen nog wel. Dat kost zeker enkele minuten. En waarom niet gelijk het paar schoenen meenemen? De veters waren in geen velden of wegen te bekennen. Wil iemand mij een loer draaien? Maar wie dan?
Vol met vragen maar zonder veters toog ik huiswaarts.

Hoogstaand

2010-05-24T08:47:00.003+02:00

Haute cuisine bij laag water.

Vangen

2010-05-23T09:19:00.004+02:00

Rechtlijnigheid toont in het buitengebied ook een fraaie kant. Voor zover dit te vangen is in een plaatje.

Dicht

2010-05-22T13:26:00.001+02:00

Deze weblog staat als een huis. Helemaal dichttimmeren kunnen we het concept niet maar met dagelijks onderhoud wordt verval tot plankwoning voorkomen.

Wie?

2010-05-21T21:57:00.002+02:00

Ineens valt mij een nieuw televisieformat in. 'Van wie is de drol'? Leerzaam, en natuurvorsers halen hun hart op.

Vlees

2010-05-16T09:59:00.000+02:00

In het radioprogramma Kunststof sprak Marcus Huibers over het verkrijgen, bereiden en eten van vlees. Hij heeft een interessante visie. Intelligente mensen doen er verstandig aan de uitzending te beluisteren.
http://www.nps.nl/page/programma/424/kunststof

Inademing

2010-05-15T10:11:00.003+02:00

Soms hangt er iets groots in de lucht. Alsof elk moment een belangwekkende gebeurtenis gaat plaatsgrijpen. Je houdt je adem al in. Maar meer dan dat ik in de vroege morgen fiets, uitlopend groen waarneem, omhoog schietend gebloemte bespeur, nesteldranghangeenden op mijn pad tegenkom, meer brengt het ogenblik dan niet. Een geruststellende en tegelijkertijd verontrustende gedachte. Te realiseren dat onverwachte voorvallen met grote gevolgen zich zelden aandienen.
Als je vervolgens de directe omgeving als iets bijzonders beziet, geeft het voldoende rijkdom. Wat fluit hier? En bloeit daar?
De weelde kan altijd nog hoogtij vieren. De bescheiden schoonheid van een overwoekerde berm hoeft niet in te slaan als een bom. Laat het kleine maar blijven. En ooit eindigen in een gedicht, schilderij of magistrale compositie.

Roadmovie IV

2010-05-14T22:08:00.000+02:00

Onderweg in Antalya.

Roadmovie III

2010-05-13T21:53:00.000+02:00

Onderweg in Istanbul.

Roadmovie II

2010-05-12T21:14:00.001+02:00

Onderweg naar Cap du Blanc.

Roadmovie I

2010-05-11T20:55:00.002+02:00

Onderweg tussen hier en ginder.

Meeslepend

2010-05-10T10:19:00.003+02:00

Hier stond een lelijk stukje. Het ging over geld.

Linksaf

2010-05-09T22:51:00.012+02:00

Zie Bloothooi beweegt. Verkeersregelaar held van de Giro.

Hulpmiddel

2010-05-08T22:45:00.000+02:00

Misschien zie ik het verkeerd maar soms denk ik dat lenzen beter staan. Brillen passen me minder dan in de jaren tachtig en negentig toen monturen maatwerk waren op mijn neus.

Herkeuring

2010-05-07T23:14:00.002+02:00

Mijn moeder wordt binnenkort 70. Voor de verlenging van haar rijbewijs is een medische keuring verplicht. Ze belde de huisartsenpraktijk. Nee, dat doen ze niet, was de reactie. Dan moet u bij dokter Dos zijn. Het toeval wil dat dokter Dos de vaste familiegeneesheer was, inmiddels al jarenlang in ruste.
In zijn oude spreekkamer beunt de inmiddels 77-jarige arts een paar uurtjes per week bij. Als keuringsarts stelt hij de rijgeschiktheid vast bij onder meer oud-patienten. Nadat mijn moeder de ogentest met vlag en wimpel doorstond zei dokter Dos: "Zet je bril maar op." Toen ze duidelijk maakte deze alleen bij het lezen te gebruiken werd haar bloeddruk bepaald met een haperende meter uit de vorige eeuw.
Aan het eind vroeg de dokter of ze contant kon betalen. Het pensioengat is kennelijk gapend groot dat dokter Dos cash nodig heeft. Ondertussen ben ik benieuwd wie de geschiktheid van keuringsartsen controleert. In gemoede vraag ik mij af of dokter Dos door de herkeuring komt.

44

2010-05-06T09:10:00.000+02:00

Even voorbij knooppunt 44 vervolg ik mijn weg.

DMMDK

2010-05-05T08:55:00.002+02:00

Het hele land kon zien dat Hare Majesteit de benen nam. Voor een gek. Nee, voor angstig publiek dat een ordeverstorende schreeuwlelijk onterecht aanzag voor een zelfmoordterrorist. De vorstin zette het op een lopen. Of liever gezegd, ze werd met zachte hand de Dam afgesleurd door een pseudo-Eef Brouwer. Toegegeven. Ze deed dit allercharmantst. Zeker als je in ogenschouw neemt dat het schoeisel ongeschikt was voor drafdressuur op een ongelijk aangelegd stadsplein. Bea is zich vast en zeker een hoedje geschrokken. Of schrok ze zich dood? Voor de gelegenheid een passender reactie.
En de man met de koffer (DMMDK)? Hoe is het met hem? Hij was op het verkeerde moment op de verkeerde plaats, dat moge duidelijk zijn. Soms zeul ik ook een koffertje met me mee. Stel dat ik in zijn schoenen stond en dat ik me bij de Dodenherdenking twee minuten na achten ophield op de hoek van Damrak en Dam. Wat zou de politie bij onderzoek in mijn koffertje aantreffen? Een Succes agenda in A5-formaat, Pentax Optio S digitale camera, etui met schrijfgerei, twee memorysticks, batterij-oplader voor de camera, oplader voor de telefoon. Verder een voorzetzonnebril in een hoesje, portemonnee, visitekaartjesmapje en een Moleskine notitieblokje.
Zouden ze in de agenda kijken bij dinsdag 4 mei? Om te checken of er rond 20.00 uur een afspraak stond. ‘Aanslag plegen Dam Amsterdam’ of zoiets. Nemen ze snel mijn notitieblok door op aanwijzingen van terroristisch getinte geschriften? Volgt er grafologisch onderzoek? Gaat de inlichtingendienst transcripties uitvoeren?
De man met de koffer blijkt onterecht gedemoniseerd. Hij werd hardhandig opgebracht omdat angsthazen in hem een bommengooier ontwaarden. Wat betekent dit voor de andere mannen met koffers? Overal en nergens zie je ze rondlopen in het land.
Voortaan gebruik ik weer een tas.

Offline

2010-05-04T09:31:00.000+02:00

Mijn mobiele telefoon heeft het begeven. De toetsen met de 0 en + evenals die van de 2 met ABC weigeren dienst. Hoe hard ik ook op de knopjes druk. Zonder een 0 en 2 ben ik nergens. Het begint al met inloggen. Verder zijn er handelingen zoals telefoonnummers kiezen, SMS-berichten beantwoorden of versturen, Tweets uit doen gaan waarbij het invoeren van de cijfers 0 en 2, of de tekens + en ABC noodzakelijk zijn.
Omdat de door mij gewenste 'smartphone' - het nieuwste van het nieuwste - pas in juli in Nederland wordt geleverd, koos ik in een telecomwinkel ter overbrugging een prepaid instapmodel. Alleen om te bellen en te SMS-en. Het is armoe maar tijdelijk welteverstaan, monterde ik mezelf op. Thuis aangekomen hing ik het kleinood aan de 220 voltvoorziening, bracht mijn simcard in en trof na het aanzetten tot mijn onaangename verrassing een lijst met contacten en berichten aan. Van iemand anders. Mij was een afdankertje verkocht. Een teruggebracht of geruild exemplaar. Van ene Kaat die in een SMS-bericht 'Lieve Kaatje' werd genoemd. Voor de zekerheid liep ik de lijst ingevoerde telefoonnummers na. Om te zien of ik me toch niet vergist had. En om vast te stellen of ook mijn contacten tussen die van haar terecht waren gekomen. Renaultdealer, politie, Stopera, en ga zo maar door. Ineens voelde ik me een insluiper, een voyeur. Iemand die zomaar binnendringt in andermans bestaan. Het leven van Kaat lag in mijn hand. De voormalige staatstelefonie-organisatie wisselt vreemden hun bellersbestand uit. Mooie boel.
Terug in de winkel kreeg ik teveel geld terug. De kans om het grootkapitaal voor € 10,00 te tillen liet ik lopen. En wees de verkoper op zijn telfout. Eerlijk duurt het langst, hoorde ik mijn grootvader me denkbeeldig influisteren. Zoiets geldt zelfs voor telefoongeboefte dat me een tweedehands toestel voor nieuw slijt.
In afwachting van een leentelefoon, heel lief door een bekende ter beschikking gesteld, neem ik me voor als eerste de eventueel aanwezige contacten grondig te wissen.
Zo ben ik noodgedwongen een paar dagen offline. Dat vier ik als een bevrijding.

24/7

2010-05-03T06:48:00.000+02:00

Als je vertrekkende vrienden of familieleden naar Schiphol brengt ga je zelf ook een beetje mee op reis. Ook 's nachts om 04.00 uur. Je kunt na het uitwuiven direct naar huis terugkeren of even Schiphol Plaza aandoen. Op een internationale luchthaven bruist het immers. Hoewel? De 24-uurseconomie stagneert hier in de nanacht. Vrijwel alle winkels zijn dicht. De Burger King ('Have it your way') en Starbucks heten me welkom. En nog twee onopvallende eettentjes. De ochtendkranten liggen in plastic verpakt voor de deur van een gesloten kiosk. Twee marechaussees, elk op een Segway, zoeven voorbij. Mijn reisplan voorziet voorts in een voetreis naar de P1.
Als mijn vrienden later deze morgen omstreeks 11.00 uur landen op Skiathos kom ik uit mijn tweede bespreking. Het weerbericht van het KNMI belooft voor Nederland een grijze dag met neerslag en negen graden. Op de A9 is het gedaan met mijn meereisvreugde. Als schrale troost neem ik een slok van mijn White Chocolate Mocha.

Veerdienst

2010-05-02T06:39:00.000+02:00

Voor een wijle samen ingescheept. Vreemdelingen worden gedurende de korte overtocht min of meer op elkaar aangewezen. Zolang je maar niet het heen en weer krijgt van elkaar.

Majestueus

2010-05-01T12:11:00.003+02:00

En daar sjokten we dan, in onze oranje uitdossingen ondersteboven van verbondenheid met elkaar en de koninklijke familie. De Hare Majesteit als wuivende beschermvrouwe voor openbare dronkenschap, koehandel en rommelmarktkoopmansgeest. Overal zag ik Linda de Mol opdoemen die mij gezelligheid inpeperde. 'Ik hou van Holland', moest ik telkens nazeggen. Als een schier eindeloze rij strafregels.
Wemeldinge en Middelburg, zo zou het majestueus geprofessionaliseerde staatshoofd later zeggen, hebben haar heur Koninginnedag teruggegeven. Of woorden van gelijke strekking. Geef mij maar haar moeder terug. De enige, echte Koningin die ik ooit heb gehad.

Gewapend

2010-04-29T23:23:00.002+02:00

Hoe onschuldig. Het wordt donker. Ik ruim het kinderspeelgoed op dat her en der in de tuin slingert. Een pop, een plastic geweer. Ik leg ze weg. Ineens openbaart zich een gewelddadig tafereel. De pop is een rebel geworden. Kinderspeelgoed is de onschuld verloren. Een lid van een of ander doodseskader houdt zich op in de speelhoek. Of zie ik het nu iets te gekleurd? De kinderen liggen inmiddels vredig te slapen terwijl papa het oorlogstuig ontwapend.

Bermkei

2010-04-28T23:01:00.001+02:00

Kunst in de openbare ruimte. In een tijd van crisis een welkome vorm van armeluisvertier. Als je het wilt zien tenminste. Jammer genoeg ontbreken vaak de bordjes. En weet je heg noch steg in de openluchttentoonstelling. Een catalogus ontbreekt al helemaal.
De gemiddelde landloper of vagebond is niet uitgerust met een smartphone, zodat deze kan opzoeken dat hier werk staat van Ton Kalle in het kader van Een lint vol lust.

Spatbord

2010-04-27T22:52:00.001+02:00

Het moge duidelijk zijn. De afdeling Verkeersaanduidingen vliegt uit de bocht en heeft niet voor elke gewijzigde situatie het passende bord. Slipgevaar met een voertuig op een fietspad lijkt wat vergezocht.

Changement

2010-04-26T15:00:00.000+02:00

Wat kun je er van zeggen? Van de lamsschenkel in Star Ferry, een slok droge witte wijn terwijl twee sleepboten aan een lijn gevolgd door een cruiseschip voorbij schuiven. Dat was nog maar het begin.
Daarna naar boven. De optredens, prijsuitreiking, dankwoorden, weer optredens, een afterparty, nog meer optredens. Ritme, melodie, thema, improvisatie kregen beurtelings vleugels. Gitaar, piano, bas, viool, saxofoon, trompet en drum wisselden elkaar af. Leeglopende spuugkleppen, applaus. Het geroezemoes. Vanuit het café uitzicht over de rivier. De avond was toen al gevallen. Het bal waarin bewegend licht verstild licht ten dans vroeg was begonnen. Bij de uitgang ving de wind zijn tocht aan op de kade. Hier kom ik terug, dat is zeker.
Een terugreis over de lege rijksweg waar vanwege de werkzaamheden de maximum snelheid verlaagd was van 90 naar 70. De aankomst in de provincie.
Wat kun je er van zeggen? Dat de avond voorbij ging in een bonte aaneenschakeling van wisselend decor.

Flux pleonasme

2010-04-25T09:25:00.000+02:00

Met gezwinde spoed onder. Zoals altijd.