Terroir van treurnis en troost

Bij de glasbak zie ik een televisieprogramma-format voor me. Werktitel: De glasbak almanak. De verslaggever/presentator spreekt mensen aan die flessen, potten en ander glaswerk deponeren. Bij de glasbak komen verhalen samen. Daar gaan levens en levers aan scherven. De glasbak-personality benadert de glas-wegbrengers, de flessenwerpers op een manier zoals Joris Linssen in Hello Goodbye. De glasbak immers, is een groot 'goodbye'. Het afscheid van uren verstrooiing, uitdrijving van kopzorgen. Bij de glasbak verdwijnen vele vluchten naar voren.       

Waar hebben ze gedronken? In de zitkamer, woonkeuken of schuur? Of in de slaapkamer, studeerkamer of op de pot? Wellicht buiten, in de achtertuin. Met een sigaret. 

Met wie? Dronken ze alleen? Met partner, geliefde, vrienden of collega's? Waarom? Bij het bridgen, televisie kijken of koken. Ter gelegenheid van een verjaardag, rouwbeklag of het behalen van een academische graad.  

Wat dronken ze? Armagnac, cognac of wijn uit Bergerac. Ja, wij Nederlanders drinken een aardig glaasje over de grens. Vrijwel elke fles is een reis naar oude of nieuwe werelden. 

Hoe dronken ze? Bottoms up? Slokje voor slokje? Zat de jenever in een longdrinkglas? 

Wanneer dronken ze? De hele dag door? Elke avond 1 'glaasje' of uitsluitend in het weekeinde? Alleen als de vrouw van huis is misschien.   

Wat we missen bij de glasbak zijn de kratten. En de pakken Liebfraumilch.  

Daartegenover staat de bespreking van kwade dronk, lieve dronk, verdrietige dronk, geile dronk en vreugdevolle dronk. De glasbak dus, een vergeten place to be. De plaats waar katers, hoofdpijn, overmoed en spijt in gruzelementen gesmeten worden. Het koninkrijk staat vol met glasbakken. De kennelijke staat der Nederlanden aan scherven. Een terroir van treurnis en troost. Het land barst van een met drank overgoten geschiedenis. Oral history, van mond op mond. 

Die glasbak-personality wil ik wel zijn. 

Fragile

Hoeveel flessen van Domaine de la Vougeraie Pinot Noir Terres de Famille 2009 zullen de reis hebben gemaakt van Utrecht naar Driebergen. Per fiets. In een krat op de voordrager. 

De flessen hebben een langere reis gekend. En wel vanaf de Rue de l’Eglise in Premeaux Prissey naar een magazijn in Nederland. Van daaruit naar de drankdetaillist. Daar werden ze mijn bezit. Ik nam ze mee naar huis. Voer ze door het buitengebied. Langs Fort Rhijnauwen,  de Kromme Rijn. Langs veehouderijen en fruittelers, Door twee dorpen. Met mijn breekbare waar let ik nog beter op kuilen en verzakkingen in de weg.   

Thuis heb ik de flessen 'bijgezet' in de kruipruimte, die ik wel eens wijnkelder noem. Volstrekt potsierlijk, echter bij gebrek aan een echte kelder een zeer effectieve bewaarplaats. Ben op m'n knieën gegaan voor de wijn, heb gekropen voor menig fles. 

Zodra de inhoud soldaat is gemaakt, eindigen de flessen in de glasbak. Dan volgt een laatste rit. Ook per fiets. In hetzelfde krat op de voordrager. En verdwijnen ze door een gat met de aanduiding wit, bruin of groen de ondergrondse container in. Zo eindigt een repeterend transport van de Bourgogne naar de Utrechtse Heuvelrug in scherven. Telkens met het nodige glasgerinkel.     

Monnikenwerk

Boze tongen beweren dat de Kerk naar de bliksem gaat. Alle kritiek op de Rooms-katholieke kerk ten spijt, ze hebben de wereld wel mooi getrakteerd op een aantal lekkernijen. Die dit aardse bestaan draaglijk maken. Tel je zegeningen zou ik zeggen. De kruistochten en de inquisitie laat ik gemakshalve buiten beschouwing. 

Binnen de muren van een menig klooster werd het leven genoten. Kaas maken, bier brouwen en wijnbouw is daar tot kunst verheven. Neem Dom Pérignon. Hij gaf de wereld een bruisende wending. Dat je van God en het leven mag genieten. Uit naam van God een glas mag drinken. Waar ongelovigen zich eveneens aan mogen laven. Dat is pas delen. Niet geheel onbaatzuchtig overigens, tegen een vergoeding uiteraard.   

Geld is het nieuwe geloof. Voor omzet en winst is alles geoorloofd. Monniken deden aan liefdadigheid, met aandacht voor het beste resultaat. Zo dronk ik voor een goed doel een Isid'or van de Cisterciënzer-abdij Onze Lieve Vrouwe van Koningshoeve. De opbrengst is voor een klooster in Oeganda. Waar de gelovigen hun Herder graag volgen.
  

Hierbij wil ik als Remonstrant devoot verklaren dat van mij best een liederlijk Hooglied mag klinken. Zolang ze maar Trappistenbier blijven brouwen. In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti. Amen.

Televinificatie

Deze blogpost is voor mijn gewaardeerde (wandel- en wijn-)vriend Piet. Via Uitzending Gemist deel ik graag met hem (en anderen) mooie beelden die ik zag over het onderwerp: wijn en dus over Frankrijk. Mijn belangstelling voor druivensap beperk ik namelijk tot de oude wereld. Piet transformeerde mij van leek tot liefhebber.    

Aldus koos ik met ik onderstaande uitzendingen voor een complex samengesteld fruitig bouquet: 

Vier afleveringen maar liefst van de Keuringdienst van Waarde over vermeende wijnfraude, oftewel aanleng-wijn: 

1. http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1107212

2. http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1109708

3. http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1116916

4. http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1119238

Goudzoekers over de Chinese wijnbubbel. Ze tikken een Lafite Rothschild uit 1976 voor een vriendelijk prijsje (185 euro) op de kop. Bij een wijnveiling maken ze winst.

Helaas zijn er van Wijn aan Gort vier uitzendingen niet meer beschikbaar. Gelukkig wel twee afleveringen, en wel die over Champagne en AOC. Piet wees me er al eens op, die Ilja Gort weet de uitzending eigenzinnig onderhoudend te brengen. 

Tot slot het Vlaams programma Vlaanderen Vakantieland, waarin wijnrecensent en bon vivant Alain Bloeykens en presentator Ben Roelants onder de noemer 'vintastique' in acht afleveringen op wijnreis door Frankrijk gaan.  

Ze glijden in de aflevering over de Bourgogne onder meer met een luchtballon boven de 'gouden helling'.  

Zo wil ik vaker de door mij verfoeide dwangbuis zien. Met beelden die ik graag bij herhaling degusteer. Televisie met een prettige afdronk.